Geschreven door Daniel op 15 juli 2012
Blog: Dag 4 en 5
De dag begon droog in de omgeving van Budapest. Gelukkigerwijs was het ontbijt al uitverkocht, hierdoor ontdekten wij dat de tankstationbroodjes in deze omgeving van hoge kwaliteit zijn. De opdrachten van vandaag waren: maak een foto van de dagteller die op precies 500.0 km staat, een foto van een brandend benzinetank indicatielampje, rijd een rondje in één of ander wazig elektrisch Hongaars autootje, de Puli Pinguin en de bonus opdracht: neem en zo dik mogelijke Duitser mee naar de finishlocatie. De eerste twee opdrachten moesten wel lukken maar de Puli Pinguïn konden we niet zo snel vinden via Ebay en de lokale autoverkoopkanalen. We staakten de zoektocht en zetten koers riching Automotodrome Rijeka, onze eindbestemming op dag 4. Deze dag wilden we wel eens bijtijds op de finishlocatie arriveren om wat meer van het feest mee te maken.
Na wat kilometers al tourend en toeterend gereden te hebben tussen de vrolijke Hongaarse bevolking zagen we dat we in de buurt van het Balatonmeer kwamen. We konden onze geuren en zwemlust niet meer onderdrukken dus namen we de eerstvolgende afslag. Het water was heerlijk maar we konden niet te lang blijven omdat de zwemgelegenheid betaald was en ze geen euro’s wilden accepteren. Na de verfrissende duik begonnen we weer aan de reis. We reden parallel aan het meer en zagen op alle mogelijke zwemplekken wel Carbagerunners staan. Wat kilometers later kwamen we bij de grens waar we in een file van Carbagerunners belanden.
Opeens is het dan helemaal niet erg om in een file te staan want we konden even de benen strekken en een auto met Duits kenteken aanspreken, de eigenaar bleek Hongaars te zijn. Verder was er een watergevecht, snelwegvoetbal, getoeter en nors kijkende douane.
Na de grens en een stukje snelweg volgden we de aangeven route. Zo kwamen we op een mooi slingerweggetje wat vervolgens leide tot de Automotodrome in Rijeka. Een circuit. We kwamen alsnog niet bijtijds aan maar gelukkig ging het feest buiten het circuit nog wel door met dank aan de Pussywagon.
Kamperen hier is geen aanrader want haringen lusten geen asfalt. De wind blies hard dus de rotsen in de buurt werden massaal verzameld. Gelukkig hoefden we niet veel te slapen want het feestje ging door tot diep in de nacht.
De nacht was kort. De laatste dag was alweer aangebroken. Het eindpunt van dag vijf is Salzburg. Hier moesten we al voor acht uur finishen dus geen lange pauzes en uitgebreid gechill. De opdrachten waren minder spectaculair dan op de voorgaande dagen. Het waren vragen zoals wat is de kleur van de bril van de organisator etc. De computer bij de organisatie vertelde ons de dag hiervoor dat we op een vierde plek stonden maar vandaag konden we alleen maar punten scoren door te gokken.
Op de weg van Rijeka naar Salzburg reden we door mooie landschappen van zowel Kroatië, Slovenië en Oostenrijk. Net voor de grens van Slovenië was er een mooie klim en daling met zo’n vijftig haarspeldbochten. Enkele BMW’s stonden langs deze mooie bergroute met de motorkap omhoog. Gelukkig bleef het bij ons alleen bij een knipperend groen lampje.
Aangekomen in Salzburg werd ons verteld dat we de laatste honderd meter tot de finishlocatie geen toeters mochten gebruiken. Gelukkig hadden we onze sirene nog! We arriveerde bijtijds en de finishlocatie was een brouwerij. Hier hebben we de prijsuitreiking meegenaakt, de resultaten bleven voor ons onbekend want de geluidsinstallatie liet te wensen over. Na de prijsuitreiking hebben we nog wat gedronken en zijn we naar het hostel gegaan. Iedereen sliep als een roosje!
We hebben totaal zo’n 3100km gereden en zijn heel blij dat we meegedaan hebben! Wie weet komt er een vervolg…
