Geschreven door Sjoerd op 11 juli 2012
Blog: Dag 3
De haan die ons vanmorgen in Krakau wekte kwam uit een speaker. Na een snel ontbijt zijn we deze ochtend maar vroeg vertrokken om aan de route te beginnen. Al snel waren we de weg kwijt, gelukkig waren we niet de enigen die het spoor bijster was. Na vluchtig overleg en een blik op de kaart vervolgden we onze route.
De opdracht was om onderweg goed om ons heen te kijken en een aantal vooraf gegeven foto’s in het echt op de gevoelige plaat te zetten.Daarnaast konden we bonuspunten scoren door een steen mee te nemen die zo dicht mogelijk bij het gewicht van tien kilogram in de buurt kwam. We zochten rond in een rivierbedding, stenen genoeg. Zonder weegschaal probeerden we een inschatting te maken van het gewicht van de stenen en kozen een mooi exemplaar uit.
De route werd vervolgd door kleine dorpjes waar de meeste bewoners ons vrolijk ontvingen. Als een soort circus trokken we de stadjes door. Helaas was dit op een plek niet het geval. We werden er overspoeld door kinderen met iets minder goede bedoelingen. Deuren op slot en door blijven rijden was het advies. We waren niet het enige team als we het trending topic op Twitter mogen geloven. Zonder kleerscheuren kwamen we in het volgende dorp aan. Hier hebben we de lokale groenteboer ontmoet en in zijn busje konden we de steen wegen: 9,97 kilogram. Dat kwam aardig in de buurt en bij controle van de jury bleek het zelfs 10.00 kilogram te zijn.
Slingerend door de dorpjes reden we richting de pont over de Donau. Een lange rij auto’s stond al te wachten in het normaal zo rustige Vac. Met de boomboxen aan op de boot richting de camping waar we vervolgens in een onweersbui belandden. Naast de auto de tent opgezet en nu naar bed!
